نماز | اسفند ۱۳۸۹

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۸۹ساعت 21:30 توسط مرتضی صمدی |

درباره وبلاگ

از عمق سکوت تا خدا خواهم رفت
تا دورترین افق رها خواهم رفت
امروز در اندیشه ی زرین نماز
از قوس سجود تا خدا خواهم رفت
××××××××××××
دلا! بـسوز که ســـوز تــو کـــارهـــا بکند
نیــاز نیــم شبی، دفــع صــد بلا بکند

عتــاب یـــار پـــری چهـره، عاشقانه بکش
که یک کرشمه، تلافی صد جفا بکند

زملـــک تــا ملکـــوتش حجــاب بردارند
هر آنکه خدمت جام جهان نمــا بکند

طبیب عشق مسیحا دم اسـت و مشفق، لیک
چو درد در تــو نبــیند کــرا دوا بکند

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
که رحــم اگــر نکند مدعی خدا بکند

زبخـت خفتـه ملــولـم بــود کــه بیــداری
بــوقت فــاتحة صبــح یک دعــا بکند

بسوخت حافظ و بویی بــزلف یــار نـــبرد
مگــر دلالــت ایـن دولتسش صبا بکند